★WERSJA JAPOŃSKA ★
anata no tegami ni wa yomenai ji dake
atte sono kuchi kara kikasete hoshii
narenai shiro wa nigate toiki sae hibiku
sora no iro sae shiretara sukuwareru no ni
umaku dekinu kokyu mo itsuka wasuretai
sou negaeru tsuyosa mo hikanabi sou de
"ustubuse no asu" utaeba toge wo tsutau suimin
karada ni karamaserareta Restraint
Even the mind seems to sleep
hoho ni fureta netsu wa totemo natsukashiku yasashii
mourou no hazama de mita kage danshoku no yume
anata ni utsuru watashi no me ga
anata wo miushinau hi ga kite mo
kono me ni yaki tsuitekurete iru
komorebi no hibi to anata wa
tsurete ikanaide
nijimu shiro ga yureru
kotoba mo wasure sou
namida wa nagarete doko e iku no
watashi no namae wo yonde
kudakeru kurai daite
kore ijou ushinau no wa kowai
anata wa doko de watashi no koto utatte iru no
mimi wo sumashite mo hibiku no wa fuantei na kodou
Even the mind seems to sleep
hoho ni nokotteta hazu no netsu ga omoidesenai
mourou no hazama de mita no wa kanshoku no genjitsu
senwa no totemo chiisa na
anata no negai ni yorisotte
egao mo kaesezu ni tada
toiki wo kazoete ita kioku no saigo ni ...
anata no koe ga kikoete
subete wo nakushita asa
"hitotsu ni narenu futari"
★WERSJA ANGIELSKA ★
On your letter there are only unreadable letters
I want to meet you and make you tell me with you own mouth
I dislike the white I'm not used to Even my sighs resound
If only I knew the color of the sky although I can be rescued
Someday I want to forget these breaths I couldn't make well
Seeming that the strength I am able to hope for dries up completely
If you sing "the prone morning" My sleep is going along with these thorns
A Restraint that entangles my body
Even the mind seems to sleep
The heat that touched my cheek was so very dear and gentle
The shadows I saw in dim spaces were dreams in warm color
You are reflected in my eyes
Even if the day comes on which I lose sight of you
You will be burned-in in my eyes
The days when the light is filtering through the trees and you
Won't be accompanying me
The blurring white is trembling
It seems like I even forget the words
The tears are flowing, where have you gone
Call my name
Embrace me so much you almost break me
More than that I'm afraid of losing you
Where are you singing about me
Even when I try hard to hear, what is resounding is the instable pulsation
Even the mind seems to sleep
I can't recall the temperature which should have remained on my cheek
The shadows I saw in dim spaces were the cold colored reality
Thousand very small birds
Get you close to your wish
Without returning a smile
The memories of me counting my breaths in my last moment
I can hear your voice
The morning I've lost everything
"The two that can't become one"
★WERSJA POLSKA ★
W twoim liście są wyłącznie nieczytelne litery.
Chcę cię spotkać i sprawić, że powiesz mi własnymi ustami.
Nie lubię białych, do których nie jestem przyzwyczajony Nawet moje westchnienie rozbrzmiewa.
Gdybym tylko widział kolor nieba, mimo że mogę być utracony.
Pewnego dnia chcę zapomnieć te oddechy, którym nie mogłem sprawić dobrze.
Wydaje się, że siła, którą jestem, jest w stanie całkowitej wysychającej nadziei.
Jeśli śpiewasz ‘leżąc w poraneku’[1] Mój sen będzie wraz z tymi cierniami.
Powściągliwość, która usidliła moje ciało.
Nawet umysł zdaje się spać.
Ciepło, którego dotknęły moje policzki, było bardzo drogie i delikatne.
Widziałem, w ciepłym kolorze, cienie w słabej przestrzeni marzeń.
Jesteś odzwierciedleniem w moich oczach.
Nawet jeśli przyjdzie dzień, w którym mogę stracić cię z oczu.
Będziesz płoneła w moich oczach.
W dniu, kiedy światło przedostanie się przez drzewa i ciebie
Nie będzie mi towarzyszył.
Białe rozmazywanie jest drżeniem.
Wydaje się, jakbym nawet zapomniał słowa.
Płyną łzy, gdzie odeszłaś..
Wzywam moje imię
Obejmij mnie tak mocno, jakbyś prawie mnie złamała.
Co więcej obawiam się, że cię stracę.
Gdzie śpiewasz o mnie
Nawet wtedy, gdy starałem się usłyszeć co dźwięczy ,tak, że jest niestabilna pulsacja.
Nawet umysł wydaje się spać.
Nie mogę sobie przypomnieć temperatury, która powinna pozostać na policzku.
Widziałem cienie w słabej przestrzeni zimnych kolorów rzeczywistości.
Tysiące bardzo małych ptaków.
Zbliżają się do twoich życzeń.
Uśmiechnięte bez powrotu.
Wspomnienia o mnie kontynuuje mój oddech w mojej ostatniej chwili.
Słyszę twój głos
Wczoraj, straciłem wszystko
‘Dwoje, nie mogą być jednym’
[1] Nadciągane.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz